Witaj, nie jesteś jeszcze zalogowany | Zaloguj się | Zarejestruj się | Odzyskaj hasło



Sprzęt, wydarzenia, ludzie
serwis zagli
Surfnation
go2hel.pl
Kolporter RSS

Parametry desek Poleć znajomemu
Autor: Pablo   
07.03.2009.
 

Co sprawia, że deska szybciej osiąga ślizg? Co poprawia jej zwrotność, a co przyczynia się do ostrzejszej jazdy na wiatr? Jakie cechy umożliwiają desce ślizg bokiem w nowoczesnych trikach Freestyle`owych?

Artykuł nie tylko dla osób planujących zrobić deskę samemu ale dla każdego kto chce lepiej zrozumieć o czym piszą producenci desek do windsurfingu.

 

Wybrana grafika

 

VOLUME - wyporność

Podstawowy parametr, decydujący czy dana deska będzie płynęła w ślizgu czy też zanurkuje pod wodą. Pozostaje w bezpośredniej zależności pomiędzy masą i umiejętnościami użytkownika. Od tego parametru zależy w jakim zakresie wiatrowym deska będzie używana.

WEIGHT- waga

Od wagi zależy jak bardzo deska będzie zanurzona w wodzie oraz jaki będzie jej moment bezwładności. Czyli niska waga będzie powodować szybsze wejście w ślizg, większą prędkość maksymalną, manewrowość, łatwiejsze i wyższe skoki. Niestety, sprzyja to także podwiewaniu deski, co przekłada się na jej wykorzystanie przy silniejszym wietrze, czyli ogranicza zakres wiatrowy.

LENGHT - długość

Kiedyś najistotniejszy parametr deski, będący wyznacznikiem jej zastosowania przy określonym wietrze, obecnie trzeciorzędny. Dłuższe deski więcej wybaczają, wolniej skręcają i są mniej nerwowe w prowadzeniu. Płynniej przyśpieszają, osiągając przy tym mniejsze prędkości. Krótsze są szybsze (nie podwiewa dziobu, nie skleja go do powierzchni wody), bardziej manewrowe, ale i bardziej wymagające.

WIDTH - szerokość

Szerokość deski to parametr mający bardzo duży wpływ na szybkość wejścia w ślizg i jego podtrzymanie w marginalnych warunkach. Szersze deski idealnie sprawdzają się przy wiatrach 3-4B, kursach ostrych i pełnych. Umożliwiają wykorzystanie większych żagli. Mniejsza szerokość podnosi prędkość maksymalną deski, wykorzystanie w warunkach krótkiej i ostrej jeziorowej fali (chop), oraz przy silnym wietrze.

NOSE WIDTH - szerokość dziobu

 

Wybrana grafika

 

Szerokość deski mierzona w odległości 30,5cm (1 stopa ang.) od końca dziobu. Większa szerokość poprawia wejście w ślizg i osiągi szybkościowe w wiatrach słabych, i umiarkowanych. Dość istotny parametr desek Freestyle`owych pomagający w kontroli deski podczas lądowania na dziobie czy też ślizgów bokiem. Węższy dziób pomaga w osiąganiu dużych prędkości przy wiatrach silnych i redukuje zjawisko podwiewania dziobu.

TAIL WIDTH - szerokość rufy

 

Wybrana grafika

 

Szerokość rufy deski mierzona w odległości 30,5cm (1 stopa ang.) od końca rufy. Szeroka rufa poprawia szybkość osiągania ślizgu, obniżając jednak jej zwrotność i łatwość prowadzenia w rufie w ślizgu.

WIDEPOINT - punkt największej szerokości deski

 

Wybrana grafika

 

Umiejscowienie miejsca największej szerokości deski zmieniało się w historii windsurfingu dość radykalnie, osiągając kompromis w deskach współczesnych. Starsze deski bezmieczowe z maksymalną szerokością daleko z przodu ułatwiały kontrolę przy silniejszych wiatrach tracąc przy tym na wejściu w ślizg i maksymalnej prędkości. Deski tzw. no-nose, z początku lat 90-tych, szybkie i wcześnie planujące miały jedną poważną wadę – były bardzo wymagające w mniejszych modelach i praktycznie uniemożliwiały średniozaawansowanym windsurferom wykonanie zwrotu przez sztag, czy wyjęcie za fał startowy większego żagla.

OUTLINE - obrys deski

 

Wybrana grafika

 

Kształt deski w rzucie z góry. Decyduje o takich cechach jak ogólna zwrotność deski, zachowanie w skręcie, wejście w ślizg czy przydatność w trikach.

ROUNDER OUTLINE - zaokrąglony kształt

Okrągły kształt sprzyja zwrotności deski, która łatwiej i chętniej skręca, kosztem jednak łatwości osiągania ślizgu czy możliwości pływania na wiatr. Deski o prawie równoległych burtach są trudniejsze, mniej zwrotne ale za to umożliwiają płynięcie ostro na wiatr. Szybkość i łatwość planowania to kolejna ich istotna właściwość.

THICKNESS - grubość

Grubość deski to cecha pożądana przy pływaniu wypornościowym (słabe wiatry) i niepożądana w pływaniu ślizgowym. O ile więcej wyporności pod stopami przydaje się w łapaniu równowagi, powolnym pływaniu czy nauce zwrotów, o tyle po osiągnięciu ślizgu utrudnia prowadzenie deski czyniąc ją nerwową i u niewprawionych nieprzewidywalną.

SCOOP ROCKER LINE - linia dna deski wzdłuż długiej osi

Bardzo ważny parametr rzutujący na zachowanie deski w skręcie, prędkość wejścia w ślizg, prędkość maksymalną czy też możliwości ostrej i pełnej jazdy względem kierunku wiatru. Deski o niedużym uniesieniu dziobu i rufy są szybkie, szybko osiągają ślizg i ostro pływają na wiatr. Deski o dużych krzywiznach są zwrotniejsze, przyjemniejsze i łatwiejsze.

SCOOP - linia dna deski wzdłuż osi tworząca podgięcie dziobu

Duży scoop, stosowany w wave`ówkach umożliwia jazdę na stromych zboczach fal, lądowanie backloopów, jak i łatwą jazdę na chopie. Mały scoop ułatwia wejście w ślizg i przysparza porządnej dawki adrenaliny przy dużych prędkościach.

ROCKER - linia dna deski wzdłuż osi tworząca podgięcie rufy

Wpływa na szybkość osiągania ślizgu, prędkość, stopień uniesienia dziobu nad wodą podczas ślizgu oraz promień skrętu.

SLALOM ROCKER - zerowe lub nieznaczne podgięcie dna w części rufowej

Sprzyja wszystkim parametrom związanym z prędkością, wymusza wykonywanie zwrotów z wiatrem po większym łuku.

WAVE ROCKER - podgięcie dna nie posiadające prostego odcinka na rufie

Umożliwia bardzo ciasne i wybaczające wykonywanie zwrotów z wiatrem, łatwe odklejanie deski przy skokach oraz pełną kontrolę w jeździe na fali

NOSEKICK - dodatkowe podgięcie dziobu

Szczegół bardzo pomocny w deskach Wave i Freestyle, zapobiegający wbijaniu się dziobu deski w wodę, przy lądowaniu na dziobie czy też przy pływaniu na stromych falach.

TAILKICK – dodatkowe podgięcie rufy

Stosowany w deskach, w których manewrowość ma stanowić najważniejszą cechę. Dodatkowe podgięcie zawęża promień skrętu w zwrotach z wiatrem oraz ułatwia pływanie na dużych i stromych falach.

DUCK TAIL, SPOCK TAIL, TAIL BEVEL - ukośne ścięcie rufy desek Freestyle`owych

 

Wybrana grafika

 

TworzY z dnem kąt pomiędzy 45 a 70 stopni. Oprócz łatwiejszego lądowania i jazdy rufą do przodu, zwiększa prędkość deski i skraca czas osiągnięcia ślizg.

V - BOTTOM - kształt przekroju poprzecznego dna zbliżony do litery V

 

Wybrana grafika

 

V-ka na dnie jest zbliżona kształtem do kila w jachtach żeglowych. Jej zadaniem jest rozdzielenie wody przepływającej pod dnem deski na dwa strumienie co znacznie uspakaja deskę, która tym samym płynie bardziej wklejona  w wodę, więcej wybacza i lepiej zachowauje się w skręcie. Minusem tego rozwiązania jest nieco mniejsza prędkość maksymalna i szybkość wejścia w ślizg. 

CONCAVE, MONO CONCAVE - pojedyncza wklęsłość przekroju poprzecznego dna

 

Wybrana grafika

 

Konkawa tworzy na dnie obły, zamknięty przy burtach płytki kanał. Dzięki niemu przepływająca pod dnem woda mniej ucieka na boki, powodując zwiększenie siły hydrodynamicznego wyporu, czyli mówiąć prościej, unoszenie deski do góry i zmniejszenie kontaktu dziobu z powierzchnią wody. Skutkiem tego deska szybciej osiąga ślizg i osiąga większą prędkość. Niestety, staje się przy tym bardziej podatna na podwiewanie dziobu, gorzej zachowuje się w skręcie oraz wybacza mniej błędów. 

DOUBLE CONCAVE - podwójne wklęsłości przekroju poprzecznego dna

 

Wybrana grafika

 

Połączenie V-ki z dwoma pojedynczymi konkawami tworzące tzw. zamkniętą V-kę. Przydatne w deskach przeznaczonych na marginalne warunki ślizgowe i niezbyt duże zafalowanie. Bardzo mocno stabilzuje deskę i ułatwia osiągnięcie ślizgu. Ogranicza prędkość maksymalną przy silnych wiatrach, narzuca wykonywanie zwrotów przez rufę po dużym łuku

MULTI CONCAVES - wiele podłużnych, równoległych wklęsłości na dnie
 
Zasada działania zbliżona do double concave. Brzeżne konkawy mogą być zarówno otwarte jak i zamknięte. Stosowane w deskach niewyczynowych. 
 
TAIL CUT-OUT - wycięcia w rufie

Celem wycięcia jest redukcja wyporności i szerokości rufy, skutkiem czego deska zyskuje kontrolę i płynność w skręcie. Przekłada się to w rezultacie na zwiększenie kontroli również nad żaglem, co poprawia ogólną predkość deski. Wycięcia poprawiają także inicjację zwrotu przez rufę, czyniąc ja łatwieszą.

BOOST PIPES - rurki odpowietrzające

Odpowietrzniki w postaci rurek, wyrównujące ciśnienie pomiędzy cut outami i pokładem deski. Pomysł zastosowany w deskach F2 w celu eliminacji zjawiska spin out`u.

CHANNEL BOTTOM - płaski i szeroki kanał biegnący na dnie deski

 

Wybrana grafika

 

 

Wybrana grafika

 

Płaski rocker wewnątrz kanału sprawia że deska szybciej wchodzi w ślizg, jest szybsza i utrzymuje prędkość podczas zwrotu. Obszary dna po lewej i prawej od kanału (z większym rockerem) przyczyniają się do zwiększenia sterowności i manewrowości. Kanał oferuje dodatkową krawędź, która zwiększa przyczepnośc w zwrotach i umożliwia ostrzejszą jazdę na wiatr. Zwiększone V wewnątrz kanału znacząco zwiększa kontrolę nad deską.

SHARP RAILS - ostre burty w miejscu styku z dnem

 

Wybrana grafika

 

Stosowane w deskach, w których postawiono na manewrowość, zwrotność i zwroty po małym łuku.

BOX RAILS - burty kształtu prostokątnego

 Stosowane w modelach regatowych przeznaczonych do pływania również wypornościowego i kursów na wiatr (halsówki). Deski o takich burtach nie należą do łatwych i wybaczających błędy.

SOFT RAILS - burty okrągłe

 

Wybrana grafika

 

Miękkie, okrągło zakończone burty stosowane są w celu uspokojenia deski, sprawienia aby więcej wybaczała i łatwiej przejeżdżała przez fale.

TUCKED RAILS (TUE - Tucked Under Edge) - podcięcie burty od strony dna

 

Wybrana grafika

 

Kształt burty od strony dna będący kompromisem pomiędzy box i soft rails, pozwalający na dość ostrą jazdę na wiatr, z jednoczesnym miękkim pokonywaniem fal i wybaczaniem błędów. Ostrzejszy bliżej rufy, bardziej okrągły bliżej dziobu.

BEVELS - ukośne ścięcia burt tworzące wzdłużne pasy na dnie

 

Wybrana grafika

 

Kształtem przypominają bardzo spłaszczone TUE, nachylone pod większym kątem. Powstały przy tym obszar płaskiej ukośnej powierzchni łagodzi zachowanie deski na zafalowanym akwenie, a w deskach Freestyle`owych ułatwia wykonywanie manewrów ze ślizgiem bokiem po powierzchni wody.

FLAT DECK - płaski pokład

Całkowicie płaski pokład stosowany jest we Freestyle`owych deskach Naisha w celu zapewnienia doskonałej stabilności stóp podczas trików. W przypadku strapsów umieszczonych blisko osi, w żegludze race i freeride, dość niewygodny dla stóp.

DOOMED DECK - pokład zaokrąglony; pokład w kształcie kopuły

Krągłości w rufowej części pokładu i burt mające na celu wygodę stóp i komfort pływającego.

Polecane

Komentarze użytkowników  
 

Średnia ocen użytkownika

 

Nie komentowano

Dodaj komentarz!



mXcomment 1.0.7 © 2007-2017 - visualclinic.fr
License Creative Commons - Some rights reserved
« poprzedni artykuł   następny artykuł »








© http://www.hotis.pl, Wszystkie zawarte w wortalu artykuły są naszego autorstwa i jakiekolwiek kopiowanie ich w całości, bądź fragmentach jest zabronione i podlega Ustawie o Prawie Autorskim i Prawach Pokrewnych z dn. 4.02.1994 r. (Dz.U. z 1994 r. Nr 24, poz.83) wraz z późniejszymi zmianami.